http://iranmilitary.blogfa.com/ استراتژی جنگی و اطلاعات نظامی fa blogfa.com Sun, 30 Mar 2008 11:51:18 GMT http://iranmilitary.blogfa.com/post-34.aspx <P align=center><FONT color=#0000ff size=4>با سلام.</FONT></P> <P align=center><FONT color=#0000ff><FONT size=4>چند وقت پیش تصمیم گرفتم که قالب وبلاگ را عوض کنم و این کار را هم کردم اما هم خودم زیاد به دلم ننشست و هم دوستانم و خوانندگان درخواست کردند قالب به حالت قبلی برگردد. چشم... این هم قالب قبلی</FONT>&nbsp;</FONT></P> <P align=center><FONT color=#0000ff size=4>هر چیزی واقعا به همان شکلی که شناخته می شود به دل مردم مینشیند.</FONT></P> <P align=center><FONT color=#0000ff size=4></FONT>&nbsp;</P> <P align=center><FONT color=#ff0000 size=4>لطفا توجه داشته باشید که استفاده از مقالات این وبلاگ تنها و تنها</FONT></P> <P align=center><FONT color=#ff0000 size=4>&nbsp;با ذکر نام نویسنده و آدرس وبلاگ مجاز است</FONT></P> <P align=center>&nbsp;</P> <P align=center><FONT color=#0000ff size=4>امیدوارم بتوانم خدمت کوچکی در حق کشورم بکنم. منتظر مقالات بعدی باشید.</FONT></P> <P align=right><FONT color=#0000ff size=4>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; با تشکر ... مهرداد حسینی.</FONT></P> Sun, 30 Mar 2008 11:51:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=34 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-34.aspx http://iranmilitary.blogfa.com/post-42.aspx با جراحت گلوله چه كنیم : <BR><BR>با سلام... در مورد مقابله با جراحت گلوله اولین اقداماتی كه باید بكنید به ترتیب زیر است : <BR><BR>1- از میزان هوشیاری مصدوم با خبر شوید <BR>2- به او روحیه بدهید و بگویید طوری نشده و حتی بگویید سوسول بازی نكند تا فرد مصدوم از حالت یك فرد مغلوب خارج شده و روحیه بگیرد و اجازه ندهید فرد مصدوم محل زخم خود را ببیند یا لمس كند. <BR>3- امدادگر را خبر كنید <BR>4- محل زخم گلوله را بررسی كنید و مطمئن شوید كه جای دیگری از مصدوم گلوله نخورده است و با توجه به محل برخورد گلوله اقدام كنید. <BR><BR><BR>اگر گلوله به سر خورده باشد : <BR><BR>گاهی گلوله به سر یك فرد برخورد می كند به مغزش نمی خورد مانند گلوله هایی كه به كنار سر برخورد می كنند یه به گوش و یا به قسمت های پایینی سر مانند دهان و لپ برخورد می كند اما به نخاع نمی خورد... <BR><BR>اینگونه مصدومان اگر گلوله باعث خراش یا جراحت جزئی شده باشد معمولا به دلیل جراحت روی سر فكر می كنند مرده اند و شدیدا شوكه می شوند... باید با آن ها صحبت كنید و سریعا وی را نزد امدادگر ببرید. اگر گلوله باعث شكستگی استخوان جمجمه شده است بدون دست زدن به شكستگی امدادگر را خبر كنید و اگر نیاز هست مصدوم را جا به جا كنید مواظب باشد سرش تكان نخورد زیرا هر آن احتمال آسیب دیدن مغز به وسیله استخوان شكسته یا تراشه های آن هست. این گونه مصدومان معمولا یا بیهوش میشوند یا هزیان می گویند و از درد می نالند. اگر گلوله به دهان و لپ و یا گونه پایینی برخورد كرده است معمولا امید كمی برای زنده ماندن مصدوم وجود دارد...این مصدومان حال بسیار وخیمی دارند و نمی توانند حرف بزنند و درد بسیار شدیدی را تحمل می كنند. استخوان آن ها شكسته و خرد شده است و خونریزی شدیدی دارند ( تازه اگر گلوله به نخاع یا پل مغزی آن ها اصابت نكرده باشد ). باید هرچه سریعتر او را نزد امدادگر ببرید. از شما كار بیشتری ساخته نخواهد بود. <BR><BR>اگر گلوله به گردن برخورد كرده باشد : <BR><BR>در این موارد اگر گلوله به نخاع برخورد كند فرد را از گردن به پایین فلج می كند و او همانند یك تكه گوشت بی حركت بر زمین خواهد افتاد و توان تكان خوردن ندارد. گلوله اگر حتی باعث پارگی شاهرگ نشده باشد هنجره و گلو و نای را سوراخ كرده است كه آن ها و اطراف آن ها هم رگ های پر فشاری وجود دارند. این مصدومان معمولا چند دقیقه ای بیشتر زنده نخواهند ماند. <BR><BR>آن ها توان حرف زدن ندارند و تنها با دهان باز سعی می كنند حرف بزنند اما تنها با هر بار تلاش برای حرف زدن با صدای خرناس مانندی از دهان خود خون بالا می آورند. برای تنفس كردند با هر دم و باز دم تنها خون به ریه خود وارد می كنند و حالت سرفه و خفگی باعث سرفه كردن آنها می شود كه جز بیرون پاشیدن خون از گردن كار دیگری انجام نمی دهد گردن آن ها خونریزی شدیدی خواهد داشت. شما در مواجهه با این مصدومان ضمن خبر كردن امدادگر جز اینكه با مصدوم صحبت كنید ( او صدای شما را خواهد شنید ) و از او بخواهید حرف نزند و او را آرام كنید كار دیگری از دستتان ساخته نخواهد بود. معمولا بر زخم این افراد مورفین میپاشند تا بدون درد این دنیا را ترك كنند. <BR><BR>اگر گلوله به سینه برخورد كرده باشد : <BR><BR>در مواردی كه گلوله ای به سینه برخورد می كند اول باید اطمینلن حاصل كنید كه گلوله به قلب برخورد كرده است یا نه...زیرا بر خلاف فیلم های هالیوودی ( لعنت بر این فیلم ها كه آموزش نمی دهند هیچ بله باعث گمراهی نیز می شوند ) در مواردی كه گلوله به قلب برخورد می كند شخص مصدوم حتی تا 4 دقیقه هم ممكن است زنده بماند...اما به حتم خواهد مرد. یك پلیس ایتالیایی پس از درگیری با سارقان مسلح گلوله ای به قلبش برخورد می كند. او بر زمین می افتد و پس از فرار سارقان خود را كشان كشان به خودرو اش می رساند و موضوع را پشت بیسیم اعلام می كند و تقاضای آمبولانس می كند و چند ثانیه بعد در كنار خودرواش روی زمین بیسیم به دست تمام می كند. <BR><BR>اگر گلوله به قلب اصابت كرده بود ضمن صحبت با وی و آرامش دادن به او در صورت در دسترس بودن امدادگر یا مورفین مورفین بر زخمش بپاشید تا در آرامش و بدون درد فوت كند. اما اگر گلوله به جناغ سینه برخورد كرده بود اما قلب را سوراخ نكرده بود باید ضمن فشار دادن محل زخم امدادگر را خبر كنید. چك كنید كه آیا گلوله خارج شده است یا نه. در صورت خروج گلوله از پشت مطمئن شوید كه نخاع آسیب ندیده باشد. اگر نخاع آسیب دیده بود مصدوم را سریعا به عقب منتقل كنید. هرگز فشار دست خود را از روس زخمش بر ندارید. اگر گلوله به یكی از شش ها اصابت كرده بود مریض را به پهلو بخوابانید طوری كه شش گلوله خورده پایین باشد و اگر به شخص حالت خفگی داد اجازه دهید سرفه كند و خون را از دهانش بیرون بریزد... باید شخص را به پهلو بخوابانید تا خون باعث خفگی اش نشود. از شما تا رسیدن امدادگر كار بیشتری ساخته نیست... اگر امدادگر نبود روی زخم را مرتبا خشك كنید و سپس پارچه ای را روی آن فشار دهید و سعی كنید خونریزی را تا حدودی بند بیاورید. اجازه حركت را به فرد مصدوم ندهید. اگر مصدوم هنوز پر انرژی و هوشیار است می توانید از او بخواهید خودش پانسمان یا پارچه را بر زخمش فشار دهدو در این مدت شما مشغول انجام كار دیگری شوید... اگر اصلا امدادگر نبود و اوضاع شخص مصدوم بدتر شد و خونریزی بند نیامد یا زخم عفونت كرد با داغ كردن شیئی محل زخم را بسوزانید تا هم ضدعفونی شود و هم خونریزی بند بیاید. <BR><BR>اگر گلوله به شكم یا روده ها برخورد كرده باشد : <BR><BR>در برخورد با این مصدومان باید هرچه سریعتر امدادگر را خبر كنید. اگر گلوله دیواره معده را شكافته باشد باید هر وقت مصدوم خواست خون بالا بیاورد او را به كنار بخوابانید تا خون وارد ریه اش نشود. محل زخم را فشار دهید. اگر گلوله باعث پارگی رگ های حیاتی شده باشد معمولا شانس كمی برای مصدوم وجود خواهد داشت و از نشانه های آن خونریزی شدید و غیر عادی از دهان و محل زخم است. سعی كنید محل زخم را چه در ورود و چه در خروج تمیز نگاه دارید و تا آمدن امدادگر با فرد مصدوم صحبت كنید. فانسقه و كمر بند مهماتش را حتما باز كنید. او باید كاملا آزاد تنفس كند و معده اش نباید زیر فشار باشد. <BR><BR>اگر گلوله به روده برخورد كرده بود در صورتی كه قسمتی از روده ها از زخم بیرون زده بود از دست زدن به آن و یا تلاش برای برگرداندن روده ها به داخل بدن مصدوم جدا خودداری كنید. محل زخم را تمیز نگاه دارید و تا رسیدن امدادگر با مصدوم صحبت كنید. از دادن آب یا غذا هر چقدر هم كم باشد به مصدوم جدا خودداری كنید. در صورت نبودن امدادگر با قرار دادن پارچه ای تمیز روی محل زخم و روده و با فشار ملایم بر آن از بدتر شدن آن جلوگیری كنید و مصدوم را سریعا به عقب منتقل كنید. كار دیگری از شما ساخته نخواهد بود. <BR><BR>اگر گلوله به پا اصابت كرده بود : <BR><BR>مصدوم را بخوابانید و به او اجازه ندهید حركت كند... در این موارد امدادگر را خبر كنید اما با نبود امدادگر هم از شما كار هایی ساخته خواهد بود. اگر گلوله با استخوان خورده بود و از طرف دیگر خارج شده بود ضمن شستن و بستن زخم بدون حركت دادن پا مصدوم را به عقب منتقل كنید. اگر خونریزی بند نمی آمد و بسیار شدید بود نشانه پارگی شاهرگ پا است. در این موارد در یك عمل جراحی كوچك چند دقیقه ای از مصدوم بخواهید تكان نخورد و به دیگران بگویید تا دست و پاهایش را بگیرند با چاقویی تمیز كمی از زخم را بشكافید و سعی كنید سر شاهرگ پاره شده را پیدا كنید. شاهرگ پاره شده به طور پیاپیخون از خود بیرون میریزد.... در این موارد معمولا شاهرگ پاره شده به داخل و به طرف بالا كشیده می شود.و خود را در مجرایی كه قرار داشته بالا كشیده و جمع می كند. سعی كنید با انبر دست و یا دست خود سر رگ را گرفته و محكم ( نه خیلی محكم ) رو به پایین بكشید. اگر توانستید سر شاهرگ را كه خونریزی می كند گره بزنید موفق شده اید اگر نه كه شخص حتما خواهد مرد. اگر گلوله به استخوان خورده باشد و گیر كرده باشد باید حتما حتما گلوله را از بدن خارج كنید و همچنین تراشه های استخوان را و سپس زخم را شسته و ببندید و با آتل آن را ثابت كنید و در نهایت مصدوم را سریع به عقب منتقل كنید... Sun, 26 Aug 2007 13:46:20 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=42 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-42.aspx http://iranmilitary.blogfa.com/post-40.aspx با سلامی دوباره <IMG class=inlineimg title=گل alt="" src="http://www.daneshju.ir/forum/images/smilies/2007/icon_exclaim.gif" border=0><BR><BR>قسمت اول<BR><BR>اول از همه شمارا با یک نمونه از نقشه های نظامی آشنا می کنم. تصویر زیر نمونه یک نقشه کامل نظامی است.<BR><BR><IMG alt="" src="http://iranmilitary.persiangig.com/9j.JPG" border=0><BR><BR>تمام نقشه های نظامی با پشت زمینه خاکستری برای مناطق کم گیاه و یا بدون گیاه و از رنگ سبز برای نشان دادن محل های پر درخت استفاده می کنند. جهت آنها در صورتی که درست در دست گرفته باشید ( نوشته ها بر عکس نباشند ) یعنی اعداد تقسیم بندی مناطق سمت چپ و حروف تقسیم بندی سمت بالای نقشه باشند سمت شمال نیز همیشه رو به بالا است. در مورد مناطق پر گیاه و دارای درخت رنگ سبز هر چه پر رنگ تر باشد نشانه بیشتر بودن پوشش گیاهی منطقه است. شما ممکن است در نقشه ای که تمام منطقه جنگلی باشد هیچ نشانه ای از رنگ سبز نبینید... چون در این مناطق باید تمام نقشه را سبز کرد و این کار بر خلاف قوانین ارگونومیکی برای چشم انسان است و خواندن نقشه را با مشکل مواجه می کند... در عوض از اعدادی سبز رنگ بر روی نقشه استفاده می شود که درجه بندی پوشش گیاهی را از 0 تا 5 نشان می دهد. در مناطق مسکونی و شهری از رنگ قهوه ای استفاده می شود و شما روستا یا شهری را در یک نقشه نظامی به شکل یک لکه قهوه ای رنگ خواهید دید. جاده ها نیز با خطوط قهوه ای تیره و جاده های خاکی با خطوط زیتونی تیره نشان داده می شوند. آبهای سطحی قابل عبور برای انسان و وسایل نقلیه با رنگ آبی آسمانی و آب های تا عمق 5 متر که تانک ها و خودروهای پل موقت می توانند از آن عبور کنند یا در آن رفته پل موقت ایجاد کنند با رنگ آبی و آب های عمیق تر با رنگ آبی تیره نشان داده می شوند.<BR><BR>شما در نقشه نظامی خطوط بسیار در هم برهمی را مشاهده خواهید کرد که با رنگ قهوه ای به صورت بسیار نازک تمام سطح نقشه را پوشانده اند...روش بدست آوردن این خطوط بر روی نقشه متصل کردن تمام نقاط هم ارتفاع در نقشه به یکدیگر است. این خطوط پستی و بلندی های نقشه را به شما می گوید. اجازه بدهید مثالی واضح تر بزنم... به این شکل توجه کنید :<BR><BR><IMG alt="" src="http://iranmilitary.persiangig.com/1j.JPG" border=0><BR><BR>در این تصویر قطعه ای زمین نشان داده شده است. خطوط قهوه ای مناطق هم ارتفاع را برای شما مشخص می کند یعنی اگر کاملا بر روی یک خط قهوه ای حرکت کنید یک متر هم بالا یا پائین نخواهید رفت. مناطقی را که این خطوط فهوه ای از هم جدا می کنند هر منطقه منطقه ای است که اختلاف ارتفاع بیش از 3 متر در آن وجود ندارد زیرا به ازای هر 3 متر اختلاف ارتفاع از سطح دریا یک خط جدید کشیده و منطقه را جدا می کنند.( در این مقیاس... در مقیاس های بالا این خطوط شیب دامنه بیشتری می یابند ) ارتفاع میانگین آن قسمت را هم با اعداد سیاه داخل منطقه یادداشت می کنند. برای مثال در شکل منطقه بالایی 224 متر به طور میانگین از سطح دریا فاصله دارد... ممکن است در آن منطقه پستی و بلندی هایی از ارتفاع 5/222 متری تا ارتفاع 5/225 متری باشند که به طور میانگین 224 نوشته می شود. جهت شیب هم بدین گونه بدست می آید که مناطق مرتفع تر هم اعداد آن ها گویای ارتفاعشان است و هم به رنگ روشن تری نشان داده می شوند. به شکل برگردیم ... من در شکل از ارتفاع پائین به بالا فلش های قرمزی زده ام اما این فلش ها در نقشه ها جایی ندارند. همانطور که مشاهده می کنید مناطقی که ارتفاع بیشتری دارند ( 230 متر ) رنگ روشن تری هم دارند. با توجه به چیز هایی که گفتم کاملا می توانید متوجه شوید که شکل زیر نقشه ای با مقیاس پایین از یک تپه است ...<BR><BR><IMG alt="" src="http://iranmilitary.persiangig.com/2j.JPG" border=0><BR><BR>مقدار شیب هم با یک نگاه از روی نقشه بدست می آید... هر چه فاصله خطوط ارتفاع کمتر باشد مقدار شبی بیشتر است... اکنون به این تپه نگاهی بیندازید...<BR><BR><IMG alt="" src="http://iranmilitary.persiangig.com/3j.JPG" border=0><BR><BR>فلش قرمز مسافت بیشتری را طی كرده است اما با وجودیكه هر 2 مسیر به یك نقطه رسیده اند به یك اندازه بالا آمده اند. مسیر قرمز رنگ شیب بسیاركمتری دارد.<BR><BR>در نقشه شما با خطوط متقاطع سیاه رنگی مواجه میشوید که نقشه را به مناطق مربعی مساوی تقسیم می کنند و نسبت به مقیاس نقشه از هم فاصله متفاوتی دارند. این مناطق در راستای شمال جنوب با عدد و در راستای شرق غرب با حروف انگلیسی مشخص می شوند. به شکل اول مقاله برمی گردیم :<BR><BR><IMG alt="" src="http://iranmilitary.persiangig.com/9j.JPG" border=0><BR><BR>نقطه سرخ رنگ که به عنوان خانه مشخص شده است در کدام منطقه قرار دارد؟<BR><BR>درست است... کاملا مشخص است که در منطقه E5 قرار دارد.<BR><BR>به جاده ای که از منطقه E10 آغاز می شود و به سمت منطقه J9 می رود دقت کنید. در منطقه H9 کاملا مشخص است که در سمت چپ جاده یک شیب شدید رو به پایین و در سمت راست آن امتداد همان شیب شدید رو به بالا است. در واقع این جاده بر روی یک دامنه پر شیب قرار دارد و از منطقه I9 تا J9 با عبور از چند خط ارتفاع به ارتفاعات بالا تر می رود... در واقع از I9 تا J9 جاده سربالایی است...<BR><BR>منتظر قسمت دوم باشید.<BR><BR>در صورت داشتن هر گونه ابهام سوال کنید...<BR><BR>با تشکر<BR><BR><FONT color=red><B>هرگونه استفاده از این مقاله تنها با ذكر نام وبلاگ ایران نظامی و نویسنده مجاز می باشد. <A href="http://iranmilitary.blogfa.com/" target=_blank><FONT color=#22229c>http://iranmilitary.blogfa.com</FONT></A></B></FONT></P> Thu, 16 Aug 2007 02:22:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=40 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-40.aspx http://iranmilitary.blogfa.com/post-39.aspx با سلام <IMG class=inlineimg title=گل alt="" src="http://www.daneshju.ir/forum/images/smilies/2007/icon_exclaim.gif" border=0><BR><BR>در یک موقعیت اضطراری که فردی مجروح می شود اولین موردی که باید سریعا رسیدگی شود جلوگیری از خونریزی است. در اینجا روش هایی را برایتان ذكر می كنم كه در صورت در دسترس نبودن لوازم امدادی به كارتان می آید. زخم های برش مانند که بر اثر تماس با اجسام برنده به وجود می آیند معمولا اگر عمیق نباشد کم خطر تر از زخم های کوچک اما عمقی است. در مواردی که وسایل و تجهیزات امدادی در اختیار ندارید باید با استفاده از روش هایی که در زیر می آید جلوی خونریزی را بند آورد.<BR><BR>اگر جراحت بر اثر گلوله یا فرو رفتن جسم نوک تیزی در پوست باشد محل جراحت را باید با سوزاندن ضد عفونی کرد و جلوی خونریزی آن را گرفت. سوزاندن زخم نباید بسیار شدید باشد و خود عامل جراحت گردد و از طرفی هم باید با حرارت آن چنان کافی زخم را سوزاند که بافت های اطراف زخم سوخته و خونریزی بند آید. راه دیگر استفاده از آب نمک رقیق است. این روش زخم را ضد عفونی می کند اما جلوی خونریزی را نمی گیرد. به یاد داشته باشید که همیشه قبل از انجام اقدامات حیاتی برای جلوگیری از خونریزی همواره محل جراحت را با دست فشار دهید. اگر مسلح هستید می توانید با باز کردن یک فشنگ و ریختن باروت آن بر روی زخم محل زخم را ضد عفونی کنید اما مواظب باشید تا باروت را روی زخم های تازه و بسیار باز نریزید تا وارد بدن و جریان خون نشود. <BR><BR>اگر شکر در دسترس داشتید می توانید کمی از آن را بر روی زخم بپاشید تا به کمک خاصیت اسمزی آن به لخته شدن خون در محل کمک کنید. برای زحم های بریدگی و سطحی که باز هستند بهترین روش بخیه زدن آن است. به یاد داشته باشید تا زخم را نبسته و بخیه نزده اید از سوزاندن آن یا مداواهای مشابه جدا خودداری نمائید زیرا ممکن است باعث بدتر شدن زحم شده و حتی در صورت بهبودی جای بسیار بدی را بر جای بگذارد. برای بستن و بخیه کردن این گونه زخم ها در صورت نداشتن نخ و سوزن می توان با روش های دیگری نیز زخم را بست. یکی از این روش ها استفاده از مورچه های سرباز مورچه های بزرگ بیابان است. با گرفتن چند تا از آن ها آن ها را دانه دانه برداشته و پس از اینکه دوسر زخم را به هم رساندید سر مورچه را بر روی زخم گرفته تا مورچه محل زخم را گاز بگیرد به گونه ای که هر کدام از آرواره ها یک طرف زخم را گرفته و پس از گاز گرفتن 2 سر زخم را محکم به هم بگیرد. پس از اینکه مورچه گاز گرفت با 2 ناخن خود سر مورچه را از بدنش جدا کرده و اجازه دهید سرش بر روی محل زحم بماند. جدا کردن سر مورچه باعث می شود که آرواره های آن برای مدت طولانی منقبض بماند. به این ترتیب تمام محل زخم را بخیه بزنید.<BR><BR>در صورتی كه خون زیادی از شما رفته باشد و احساس بی حالی می كنید با درست كردن 200 سی سی آب نمك بسیار رقیق آن را به خود از طریق رگ دست تزریق كنید. تزریق باید به صورت بهداشتی باشد و آب هم نباید كثیف باشد. این روش كمك می كند تا خون سازی با سرعت بیشتری انجام شود. ( توجه كنید آب نمك باید بسیار رقیق باشد ) در مواقعی كه نیش حشره یا زخم كوچك شما را آزار می دهد با خراش دادن یك درخت كمی از شیره آن را بر روی زخم بمالید. اگر پوست شما ساییده شده و یا بر اثر حرارت انفجار سوخته و قرمز شده است ابتدا كمی الكل بر روی آن بریزید و سپس با كمی خاكستر روی آن را بپوشانید.<BR><BR>ادامه دارد...<BR><BR>هرگونه استفاده از این مقاله تنها با ذكر نام نویسنده و وبلاگ ایران نظامی مجاز است. <A href="http://iranmilitary.blogfa.com/" target=_blank><FONT color=#22229c>http://iranmilitary.blogfa.com</FONT></A> Sun, 29 Jul 2007 07:04:26 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=39 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-39.aspx http://iranmilitary.blogfa.com/post-38.aspx <DIV dir=rtl align=right>با سلام <IMG class=inlineimg title=گل alt="" src="http://www.daneshju.ir/forum/images/smilies/2007/icon_exclaim.gif" border=0> <BR><BR><BR>در این قسمت می خواهم آموزش مبتدی كار با انواع اسلحه های معروف را به شما آموزش دهم زیرا در جنگ یا دفاع اگر اسلحه ای به دستتان افتاد كه طرز كار آن را بلد نبودید افسوس آن را خواهید خورد كه نمی توانید با آن كار كنید و یاد گرفتن تجربی آن وقت گیر است.<BR><BR>آموزش عمومی : تقریبا تمام سلاح های امروزی در جنگ از خشاب استفاده می كنند. تمامی سلاح ها باید پس از خشاب گذاری به وسیله اهرمی مسلح شده و در مواردی با فشار دكمه ای خود سلاح مسلح شود. اگر خشابی را كه تمام نشده و یا تمام شده اما یك تیر در جام لوله هنوز مانده را عوض كردید نیازی به كشیدن گلنگدن نخواید داشت. اگر هم بكشید جز اینكه یك تیر از سلاح بیرون بیفتد اتفاق دیگری نخواهد افتاد. اكثر سلاح ها برگه ناظم آتش دارند كه با آن می توانید حالت شلیك را تنظیم كنید و پیشنهاد می كنم اگر برای بار اول سلاح به دست گرفتید بی خیال شلیك رگباری شوید. مورد دیگر این است كه از گرفتن خشاب به عنوان دسته جدا خودداری كنید و در مواقع دراز كش مطمئن باشید خشاب اسلحه به زمین نمالد و فشاری بر آن وارد نشود. در مورد اسلحه های تیرباری از جوگیر شدن بپرهیزید و تحت هیچ شرایطی زنجیر تیری را كه می خواهید شلیك كنید مانند فیلم ها به دور خود نپیچید و این كار را تنها به منظور حمل و نقل فشنگ ها انجام دهید. اگر جعبه تیر قابل اتصال به اسلحه ندارید جعبه را به فانسقه آویزان كنید و اگر اصلا جعبه ندارید زنجیر تیر را به صورت چند لایه روی دست چپ بندازید ( در صورتی كه دست راست به ماشه و قبضه باشد ). مواظب باشید موقع شلیك انگشت خود را نزدیك یا روی دریچه خروج پوكه یا گلنگدنی كه با شلیك عقب و جلو می رود نگدارید. من شخصا كسی را دیده ام كه در حین شلیك با ژ3 بند اول انگشتش توسط دریچه پوكه پران اسلحه قطع شده است. بر خلاف فیلم ها مگر در مواردی كه نور چشمتان را اذیت می كند هرگز در حین هدف گیری با اسلحه چشم دیگر را نبندید. تا زمانی كه اطمینان از شلیك ندارید انگشت بر ماشه سلاح نبرید.<BR><BR>آموزش تخصصی :<BR><BR>كلاشنیكفAK-47 یا AK-74 یا AK-103<BR><BR><A href="http://www.10pix.com/show.php/118972_ak47.jpg.html" target=_blank><IMG alt="" src="http://www.10pix.com/out.php/t118972_ak47.jpg" border=0></A> <BR>كلاشنیكف در حالت تك تیر<BR><BR><BR><BR>هر 3 سلاح از ساده ترین ها هستند. كافی است خشاب را جای داده و برگه ناظم را از حالت ضامن بر روی شلیك ( حالت بالا ضامن حالت وسط رگبار و حالت پایین تك تیر ) قرار داده. گلنگدن را تا ته كشیده و اجازه دهید خود بر سر جای اول باز گردد. ( برگرداندن گلنگدن با دست كه آرامتر از قدرت فنر است ممكن است باعث شود كه سلاح پر نشود ) سپس هدف گیری كرده و شلیك كنید.<BR><BR>نكته این كه در خشاب های این سلاح فشنگ معكوس نیز جا می شود پس مواظب باشید فشنگ را معكوس قرار ندهید.<BR><BR>برای رفع گیر خشاب را در آورده و دوباره جا بزنید.... گلنگدن را محكم بكشید و اگر گیر سلاح باز نشد خشاب را كلا در آورده گلنگدن را محكم كشیده عقب نگاه دارید و با انگشت فشنگ داخل سلاح را از طریق دریچه پوكه پران لمس كرده و سعی كنید آن را تكان دهید و سپس مجددا گلنگدن را بكشید. اگر گیر باز نشد سلاح نیاز به باز و بست كردن دارد.<BR><BR><BR>G-3<BR><BR><A href="http://www.10pix.com/show.php/118971_g3.jpg.html" target=_blank><IMG alt="" src="http://www.10pix.com/out.php/t118971_g3.jpg" border=0></A> <BR><BR>خشاب را جا بزنید و اهرم گلنگدن را بكشید. ( مطمئن باشید سلاح ضامن نباشد ) و شلیك كنید. برگه ناظم آن در سمت راست و اهرم گلنگدن در سمت چپ است. <BR>مراقب باشید این سلاح در بین نظامی ها به انگشت قطع كن معروف است. هرگز انگشت خود را نزدیك دریچه پوكه پران نبرید. اما خیالتان راحت باشد اهرم گلنگدن این اسلحه در حین شلیك حركت نمی كند. حتی اگر با سلاح كار كرده اید پیشنهاد من این است كه از حالت رگبار این اسلحه استفاده نكنید.<BR><BR>برای رفع گیر همانند كلاشنیكف عمل كنید منتها اهرم گلنگدن را وقتی عقب كشیدید آن را در پشت لبه مخصوص گیر دهید تا عقب بماند و جلو نپرد.<BR></DIV> <DIV dir=rtl align=right>&nbsp;</DIV> <DIV dir=rtl align=right>M-16 یا M-4<BR><BR><BR><A href="http://www.10pix.com/show.php/118969_M16Zero.jpg.html" target=_blank><IMG alt="" src="http://www.10pix.com/out.php/t118969_M16Zero.jpg" border=0></A> <BR>اسلحه اصلی نیروهای آمریكایی است. برای مسلح كردن آن برای بار اول ابتدا خشاب را در اسلحه قرار داده و سپس گلنگدن آن را بكشید ( گلنگدن این سلاح به شكل یك گیره است كه دقیقا در پشت دسته حمل و مگسك عقبی قرار دارد و باید 2 انگشت را دور آن حلقه كرد و آن را كشید. و در بعضی مدلها در سمت راست درست پشت دریچه پوكه پران است ) برگه ناظم آتش آن در سمت چپ است و در حالی كه انگشت بر ماشه هستید می توانید با انگشت شست دست راست آن را تغییر وضعیت دهید. وضعیت های آن به ترتیب : ضامن . تك تیر و رگبار در مدل آ 1 و ضامن . تك تیر . 3 تیر در مدل های بعدی است. ( در ام 4 ضامن . تك تیر . رگبار )<BR><BR>اگر بعد از شلیك خشاب خالی شد پس از تعویض خشاب دیگر نیازی به گلنگدن كشیدن ندارید. در سمت چپ محل اتصال خشاب پین كوچكی وجود دارد كه با تقه زدن بر آن گلنگدن جلو پریده و اسلحه پر می شود.<BR><BR>برای رفع گیر آن مانند كلاشنیكف عمل كنید با این تفاوت كوچك كه ضربه ای نیز بر ته خشاب بزنید چون ممكن است گیر از جا نرفتن درست خشاب باشد<BR><BR>( نكته این كه اگر یك روز این سلاح را تمیز نكنید بدانید فردا گیر خواهد كرد !!!)</DIV> <DIV dir=rtl align=right>&nbsp;</DIV> <DIV dir=rtl align=right> <DIV id=post_message_95611 dir=rtl align=right>M-249<BR><BR><A href="http://www.10pix.com/show.php/119510_m249overview.jpg.html" target=_blank><IMG alt="" src="http://www.10pix.com/out.php/t119510_m249overview.jpg" border=0></A> <BR><BR><BR><BR><A href="http://www.10pix.com/show.php/119511_m249para.jpg.html" target=_blank><IMG alt="" src="http://www.10pix.com/out.php/t119511_m249para.jpg" border=0></A> <BR><BR><FONT color=red>M-249 با خشاب ام 16 به جای زنجیر ( این اسلحه می تواند در مواقع ضروری با خشاب نیز شلیك كند.)</FONT><BR><BR>تیربار سبك اصلی نیروهای آمریكایی است. استفاده از این اسلحه نیاز به دستان قوی و خستگی ناپذیری دارد. برای آماده كردن آن برای شلیك باید ابتدا جعبه حاوی زنجیر تیر مخصوص آن را از سمت راست بر ریل های زیر اسلحه آویزان كنید سپس درپوش رویی سلاح را با فشردن 2 پین چپ و راست آن باز كرده و سر زنجیر تیرهارا بر روی شكاف داخل اسلحه ( محل تغذیه سلاح ) قرار دهید . آنگاه فشنگ اول را كمی فشار دهید تا سر جای خود فیت شود. در این هنگام كادر فلزی ای كه با برداشتن درپوش از محل تغذیه باز می شود را مجددا بر روی فشنگ ها تا كنید ومطمئن شوید كه زنجیر به درستی فیت شده است. آنگاه درپوش رویی سلاح را بسته و ضربه ای بر آن وارد كنید تا از محكم بسته شدن آن مطمئن شوید. مطمئن باشید كه اسلحه ضامن نیست و آنگاه گلنگدن آن را كه در سمت راست است گرفته و تا ته بكشید و رها كنید. گلنگدن این سلاح كمی سفت است و دلیل آن هم مكانیزم زنجیری آن است. در نمایشگاه سال 2004 مسكو تقریبا با آخرین توان خود توانستم گلنگدن آن را بكشم. این اسلحه اكنون آماده شلیك است. بهترین نحوه شلیك با آن شلیك رگباری 7 الی 10 تیری است. به شما قول می دهم هر چقدر هم آن را سفت بگیرید نتوانید در حالت رگباری بر روی هدف متمركز شوید و هدف بگیرید. باید هدف گیری كرد. به صورت كوتاه كوتاه و رگباری شلیك كرد و بین هر شلیك مجددا روی هدف متمركز شد. مراقب باشید انگشت خود را در جلوی دریچه پوكه پران قرار ندهید. در حالت دراز كش هم از 2 پایه استفاده كنید و دست چپ خود را تا كرده و زیر قنداق سلاح قرار دهید و اجازه دهید جلوی سلاح تنها روی 2 پایه استوار باشد.<BR><BR>برای رفع گیر این سلاح باید ابتدا گلنگدن سلاح را بكشید. اگر گیر باز نشد درپوش سلاح را برداشته و پس از برداشتن زنجیر تیر ( پس از باز كردن درپوش زنجیر تیر از محل خود جدا می شود ) درپوش را بسته و گلنگدن را بكشیدو اگر گلنگدن عقب نیامد یا كامل عقب نیامد درپوش را باز كنید و سعی كنید گلنگدن را تا جای ممكن عقب كشیده و آنگاه از داخل سلاح فشنگ گیر كرده را لمس كنید و سعی كنید آن را تكان دهید. آن گاه گلنگدن را رها كرده و مجددا آن را محكم بكشید. اگر گیر سلاح باز نشد اسلحه نیاز به باز و بست دارد.</DIV> <DIV dir=rtl align=right>&nbsp;</DIV> <DIV dir=rtl align=right>&nbsp;</DIV> <DIV dir=rtl align=right>RPG-7<BR><BR><A href="http://www.10pix.com/show.php/122448_rpgfireteamGaza.jpg.html" target=_blank><IMG alt="" src="http://www.10pix.com/out.php/t122448_rpgfireteamGaza.jpg" border=0></A> <BR><BR><A href="http://www.10pix.com/show.php/122449_rpg7launcher.gif.html" target=_blank><IMG alt="" src="http://www.10pix.com/out.php/t122449_rpg7launcher.gif" border=0></A> <BR><BR>آر پی جی 7 به عنوان یك سلاح ضد تانك "قابل حمل توسط نفر" طراحی شد اما در مقابله با تانكهای امروزی چندان توان نفوذی ندارد اما هنوز هم به طور گسترده استفاده می شود چون كه بسیار ارزان است و مخصوصا اینكه اگر نتواند تانكی را از بین ببرد می تواند زنجیر آن را پاره كند و آن را از حركت بیندازد و یا به توپ آن شلیك كند و توپ تانك را غیر فعال كند و شلیك همزمان 2 یا 3 تا موشك می تواند حتی زره های ساندویچی را پاره كند. به هر حال هنوز خدمه تانك های امروزی در رویارویی با آرپی جی زن ها با جیغ و وحشت آن را پشت بیسیم اعلام می كنند.<BR><BR>برای آماده كردن ان برای شلیك باید ابتدا راكت را به خرج متصل كنیم... در انتهای راكت زبانه ماشین كاری شده ای وجود دارد كه با پیچاندن همانند پیچ و مهره راكت و خرج را به هم متصل می كند.در مرحله بعد باید راكت را درون پرتاب كننده قرار داد به طوری كه از نوك پرتاب كننده راكت را وارد كرده و تا انتها وارد می كنیم آن گاه راكت را در جهت خلاف عقربه های ساعت میچرخانیم تا سر جایش محكم شود.آر پی جی را بر دوش گذاشته سپس ضامن سر راكت را كشیده و جدا می كنیم و با باز كردن مگسك های پرتاب كننده كه تا شونده هستند فاصله تا هدف را بر روی مگسك عقبی تنظیم می كنیم آنگاه با دقت هدف گرفته و بر اساس جهت و شدت باد و مسیر و سرعت حركت هدف هدف گیری را تصحیح می كنیم... مثلا برای زدن تانكی كه به سمت چپ با سرعت 40 كیلومتر در ساعت در فاصله 200 متری حركت می كند چون موشك تا 200 متر در حدود3 ثانیه پرواز می كند باید جایی را هدف گرفت كه تانك 3 ثانیه بعد قرار است آنجا باشد یعنی حدود 40 متر جلوتر از مسیر حركت تانك!. با فشار دادن ماشه عقبی چخماق را آماده كنید و با فشردن ماشه جلویی شلیك كنید... شلیك آر پی جی صدای دهشتناكی دارد اما اصلا و اصلا لگد ندارد. باید مراقب باشید تا 15 متر كسی پشت سر شما نباشد.<BR><BR>یك نكته بسیار مهم : بعد از فشردن ماشه آر پی جی سلاح با حدود 1 تا 2 ثانیه مكث شلیك می كند. پس مثلا در مثال همان تانكی كه گفته شد پس از فشردن ماشه تا زمان شلیك شدن راكت همچنان هدف را با حركت تانك ... شما نیز در جهت حركت تانك حركت دهید. 40 متر جلوتر تانك را هدف بگیرید و با حركت تانك هماهنگ باشید و محلی را كه هدف گرفته اید همچنان حتی پس از فشردن ماشه 40 متر جلوتر تانك نگه دارید. پس از شلیك راكت در 3 ثانیه پرواز خود به محل هدف گیری شده و تانك نیز در 3 ثانیه حركت به آنجا می رسد و راكت به تانك اثابت می كند.<BR><BR>نكته ای دیگر كه تجربه شخصی خودم است : درجه بندی استاندارد روی مگسك پرتاب كننده ها برای راكت های نرمال صد زره است و در موارد استفاده از راكت های ضد نفر و 2 مرحله ای ضد زره مسیر منحنی پرواز متفاوت خواهد بود كه این چیزی است كه تجربی به دست می آید و هدف گیری با این مهمات به تجربه تیر انداز بستگی دارد. برای مثال راكت های ضد زره 2 مرحله ای بیشتر از راكت عادی افت دارد و باید برای زدن هدفی كه در 100 متری قرار دارد تقریبا شكاف درجه را روی 150 متر تنظیم كنیم.</DIV><!-- / message --><!-- sig --></DIV><A href="http://iranmilitary.blogfa.com/" target=_blank><FONT color=#22229c></FONT></A><!-- / message --><!-- sig --> Thu, 26 Jul 2007 03:51:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=38 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-38.aspx http://iranmilitary.blogfa.com/post-37.aspx با سلام.:!: <P></P> <P>یكی از اولین چیزهایی كه هر فرد مدافع یا نظامی و چریك برای جنگیدن و حتی كوهنوردی و صحرا نوردی لازم است بداند جهت یابی در هر شرایطی است.<BR>همانطور كه بسیاری از شما جهت یابی را از طریق خورشید و جهت سایه و ستارگان در دبیرستان در درس آمادگی دفاعی فرا می گیرید پس من هم از روی آن ها رد شده و برای شما شیوه های بسیار خاص و نادر جهت یابی در شرایط خاص را قرار می دهم كه حتی بعضی از آن ها به كماندوها و نیروهای ویژه آموزش داده نمی شود و دانستن آن بسیار مفید خواهد بود.</P> <P>بهتر است بدانید هوا همیشه آفتابی نیست و شب ها هم همیشه نور ستارگان را در اختیار ندارید. به امید قطب نما هم نباشید چون وسیله ای است خراب شدنی و بهترین كار یاد گرفتن جهت یابی است.<BR>بهترین روش جهت یابی آشنایی با اقلیم منطقه و بادهای فصلی منطقه درگیری است. مثلا برای جنگی كه فرضا با اشرار بلوچستان در گرفته اگر سربازی راهش را گم كند در فصل تابستان می تواند به راحتی جهت یابی كند بدین گونه كه در آن منطقه بادهای گرم و خشك همیشه در فصل تابستان از جنوب شرقی به شمال غربی میوزند. تنها این نكته را به خاطر داشته باشید كه در مناطق پر از گودال و كوهستانی ممكن است جهت باد در سطح زمین خلاف جهت باد باشد. پس همیشه در مورد بادهای دائمی در منطقه ای كه هستید اطلاعات كسب كنید.</P> <P>یكی دیگر از روش های جهت یابی كه به كماندوها آموزش داده می شود جهت یابی از روی لانه مورچه هاست. مورچه های بزرگ بیابان معروف به مورچه خاكی یا خر مورچه یا مورچه گاز گیر ( در لحجه های مختلف ) می توانند بسیار مفید باشند. با تعقیب كردن یكی از آن ها تا لانه شان بروید و ورودی آن را پیدا كنید. لانه این مورچه ها سوراخ شان اكثرا رو به شمال است. یعنی متمایل به شمال است. علت آن هم نتابیدن مستقیم نور آفتاب به داخل لونه شان است.</P> <P>روش بعدی شناسایی پوشش گیاهی تپه هاست. به تپه ها نگاه كنیدو سمتی كه به طرف جنوب است خشكتر و كم گیاه تر از سمتی است كه رو به شمال است. ( در دشت های ایران ) ممكن است در ابتدا فكر كنید غیر ممكن است اما با علم به این مسئله اگر به تپه ها و كوه ها نگاه كنید متوجه خواهید شد. اگر در بیابان هستید و پوشش گیاهی وجود ندارد می توانید از آفتاب جهت یابی كنید اما اگر هوا ابری شده ( به تازگی ) و می خواهید جهت یابی كنید با پیدا كردن یك تپه پر شیب در جهت های مختلف روی خاك شیب دست بگذارید و حرارت آن را بسنجید و تمام اطراف تپه را نه به صورت پیوسته...بلكه به صورت 180 درجه امتحان كنید ( ابتدا دست بگذارید سپس در سمت مقابل این كار را امتحان كنید ) نحوه جهت یابی به این صورت است كه در تپه های پر شیب طرفی كه رو به شمال است خاكش خنك تر از طرفی است كه رو به جنوب است.</P> <P>روش بعدی بسیار نادر است اما با اینحال در وضعیتی ممكن است ناچار باشید. اگر زنبوری دیدید به حركت آن دقت كنید. اگر مسنقیم پرواز می كرد بدانید یا به سمت لانه می رود یا به سمت گل. اما اگر در محیطی پروازی رقص مانند به نمایش می گذاشت ( دور از لانه ) در حركت آن دقیق شوید. زنبورهای در جستجوی گل در حركات مارپیچی خود برای مدتی به سمت شمال پرواز می كنند ( چند ثانیه ) بعد ناگهان چند دور دور خود می چرخند و حركت نا منظمی را آغاز می كنند و بعد از مدتی ناگهان رو به شمال می كنند و مدتی مستقیم به سمت شمال می روند و این كار را پیاپی انجام می دهند.</P> <P>روش دیگر از روی شناسایی پرنده های مهاجر است. در دشت های مركزی ایران به طور معمول در بهار اكثر پرنده ها از جنوب به شمال و در پاییز از شمال به جنوب پرواز می كنند ( در دسته های چند تایی )</P> <P>روش بعدی هم بسیار نادر است و آن جفت گیری سمندر هاست. اكثر سمندر ها در حین جفت گیری در روز معمولا رو به جنوب با هم جفت گیری می كنند اما به خوبی این نكته هم قید شده كه این روش اصلا قابل اطمینان نیست.</P> <P>اگر سوسك مصری دیدید كه گلوله ای از پهن خشك را می غلتاند و با خود می برد اگر دو سوسك بودند بدانید كه ( در ایران ) به سمت غرب می روند اما اگر یك سوسك بود ممكن است به هر جهتی برود.</P> <P>روش دیگر از روی لانه مورچه های سرخ است. اگر لانه ای از مورچه های سرخ پیدا كردید به جهت سوراخ آن اعتماد نكنید بلكه لانه را بدون تخریب قسمت های زیرین بكنید. اگر توانستید حفره ای را كه لاروهای مورچه قرمز در آن نگهداری می شوند پیدا كنید به فاصله 50 سانت اطراف آن را كنده و سعی كنید دومین محل نگهداری لارو ها را پیدا كنید. اگر هر دو محل متعلق به 1 لانه باشند محل این 2 قسمت نگهداری لارو ها در امتداد شمال جنوب است. یعنی اگر خطی را بین 2 محل نگهداری رسم كنید آن خط امتداد شمال جنوب را نشان می دهد.</P> <P>روش بعدی چشیدن خاك است. اگر توانستید مسیری باقی مانده از یك جریان قدیمی آب مانند نهر یا جوب خشك شده ای را در روی یك شیب پیدا كنید ( در بیابان ) اگر خاك پایین شیب آن شور تر از خاك بالای شیب بود بدانید كه شیب به سمت جنوب است. اما اگر شورتر نبود دلیل بر به سمت شمال بودن شیب نیست.</P> <P>در شب یك مار صحرایی را دنبال كنید. ( بسیار مواظب باشید به آن نزدیك نشوید چون هم خطرناك است و هم اگر نزدیك شوید تغییر جهت داده تا حمله یا فرار كند ). اگر اثر مانده بر شن ناشی از حركت آن كه مانند زیگزاگ است نا متقارن بوده و شیب زیگزاگ های یك طرف ( راست ) از زیگزاگ های چپ بیشتر بود بدانید مار به سمت شرق ( طلوع آفتاب بعدی ) حركت می كرده است. اما اگر زیگزاگ حركت آن منظم بود می تواند به هر جهتی باشد.</P> <P><FONT color=#ff0000 size=5>هر گونه استفاده از این مقاله تنها با ذكر نام نویسنده و</FONT></P> <P><FONT color=#ff0000 size=5>&nbsp;وبلاگ ایران نظامی مجاز </FONT></P> <P><FONT color=#ff0000 size=5>است.&nbsp; </FONT><A href="http://iranmilitary.blogfa.com"><FONT color=#ff0000 size=5>Http://iranmilitary.blogfa.com</FONT></A></P> Tue, 24 Jul 2007 16:38:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=37 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-37.aspx http://iranmilitary.blogfa.com/post-36.aspx الان مقالات یك خلبان آلمانی را براتون پست می كنم كه در زمان جنگ جهانی دوم تقریبا با تمام هواپیماهای آن موقع پرواز كرده بود چه خودی و یا دشمن كه به غنیمت گرفته باشند... وی در مقاله ای به طور خلاصه خصوصیات بارز هر نوع و معایب آن را نوشته كه من قرار می دهم...<BR><BR>1- فوك ولف اف . و . 190 ( هواپیمای اصلی خود خلبان )<BR><BR>بسیار قوی است... موتور ساخت بی ام و اش با هوا خنك می شود و همین باعث می شود در حالی كه موتورش تیرباران شده باز همچون قلبی بتپد و كار كند. 4 توپ 30 م م روی بالهایش تنها به 1 ثانیه شلیك نیاز دارد تا دم یا بال هر هواپیمایی را بكند. 2 تیربار 13 م م روی موتورش بسیار دقیق شلیك می كند و می توان از 200 متری با آن خلبان دشمن را در كابین تیرباران كرد. در كل بسیار قوی است اما سوختش را به نسبت سایر هواپیماها زودتر مصرف می كند. فضای داخل بالش به ذخیره كردن فشنگ های 30 م م مصرف شده و از اینرو سوخت كمتری را در خود جا می دهد. جمع و جور است اما خیلی زود در مانورها استال می كند كه تیز پیچیدنش این عیب را می پوشاند. اگر با پمپ آب متانول در مواقع اضطراری دورش را زیاد كنی زود داغ می كند. مشكل اصلی اش سرماست... در هوای سرد یا ارتفاع بالا گاهی پت پت می كند و چند باری هم خاموش كرده است...در كل عالی است...<BR><BR>عكس :<BR><BR><IMG alt="" src="http://i13.tinypic.com/6253pll.jpg" border=0><BR><BR><BR>مسراشمیت ام ای 109 جی<BR><BR>شكاری قدرتمندی است... موتور 12 سیلندر وی شكل معكوس آن بسیار قوی است اما چون با آب خنك می شود بعد از صدمه دیدن سریع داغ میكند و از كار می افتد... بال های آن نازك است و همین باعث میشود تیزتر بپیچد و سرعت نهایی بالاتری را بگیرد اما از طرفی نیروی برآی كمتری می دهد و سوخت كمتری را در خود ذخیره می كند... اگر قبل از پرواز كمی رادر ( پدال پایی برای كنترل روی زمین ) را به سمت راست ندهید قطعا بال راست هوواپیما به زمین میمالد و هواپیما ملق میزند... چرخ هایش به هم نزدیك اند و باعث می شود در حین فرود مخصوصا خلبانان تازه كار هوا پیما ملق بزند و آسیب ببیند و حتی گاهی بال كنده شود و یا منفجر شود. اما جدا از معایبش روی زمین در آسمان همچون شاهینی تیز پرواز است... از خصوصیات این هواپیما كه آن را معروف كرده به اصطلاح سگ جونی اش است... یك بار یك مسراشمیت 109 در جلوی من فرود آمد... نمیدانستم بخندم یا از تعجب دهنم را واز كنم !!! دو تا موستانگ به جانش افتاده بودند ولی توانسته بود فرار كند... تقریبا چیزی از بال عمودی اش جز اسكلت آن یعنی 2 تا چوب عمودی باقی نمانده بود. تمام سطح بدنه اش سوراخ سوراخ شده بود... در بعضی نقاط پوشش ورقه فلزی كنده شده بود و داخل هواپیما پیدا بود... نوك بال راستش كه اصلا رفته بود.. انگار یك موش گنده آن را جویده باشد... فلپ بال راستش به كل كنده شده بود... پوشش موتور كنده شده بود و موتور هواپیما با تمام بند و بساطش كه با 2 میله به شاسی متصل بود و سر آن ملخی میچرخید پیدا بود و از آن دود سیاهی بر میخواست سمت راست كابین كه شكافته بود طوری كه خلبان اگر میخواست می توانست از آن شكاف پیاده شود !!!... اما با اینحال فرود آمده بود و باعث تعجب همه شده بود...<BR><BR>عكس :<BR><BR><IMG alt="" src="http://i11.tinypic.com/6hdv2m8.jpg" border=0><BR><BR><BR>اسپیت فایر<BR><BR>زیاد با آن پرواز نكردم... اما 3 نكته در مورد آن كاملا مشهود بود...<BR><BR>1- كاملا تیز و مانورپذیر اما آهسته تر پرواز می كرد<BR><BR>2- تیربار آن بسیار ضعیف بود ( كالیبر 308 هزارم اینچ ) اما 8 عدد از آن را داشت ...تركیبی كه در فاصله نزدیك در 1 ثانیه تمام هواپیمای دشمن را آبكش می كرد و خلبان را می كشت....<BR><BR>3- هنگامی كه دسته را جلو می دادم و فشار جی منفی وارد میشد سوخت از كاربراتور كه روی موتور بود به موتور نمی رسید و موتور از كار می افتاد كه بزرگترین و به عبارتی وحشتناك ترین عیب آن بود !!! در یك درگیری با یك اسپیت فایر هنگامی كه پشتش بودم در آسمان چرخید و به طور معكوس بالا رفت اما ناگهان موتورش در آن وضعیت و ارتفاع پایین خاموش شد و سقوط كرد !!!<BR><BR>عكس :<BR><BR><IMG alt="" src="http://i17.tinypic.com/66jpbf7.jpg" border=0><BR><BR><BR>نورث امریكن پی 51 دی ( موستانگ )<BR><BR>بهترین خاطره ام پرواز با یك موستانگ آمریكایی بود كه یكی از جاسوسان اس اس از لندن دزدیده بود و به برمن آورده بود. 6 تیربار كالیبر 50 صدم اینچ آن در كوتاهترین زمان هواپیمای دشمن را ساقط می كرد. موتور آن بسیار قوی بود و با آب خنك میشد. بسیار تیز بود ولی از معایب آن این بود كه در مانور هایی كه 90 درجه به چپ یا راست می چرخیدم و هواپیما را به اصطلاح عمودی میكردم بسیار بی ثبات بود و استال های وحشتناكی می كرد و یك بار هم نزدیك بود جانم را بر سر این هواپیما بدهم... در ارتفاع بالا هم به پت پت می افتاد و كلن در معرض هوای غبار آلود گاهی خاموش می كرد كه ما میگفتیم : نفس كم می آورد...<BR><BR>عكس : <BR><BR><IMG style="WIDTH: 489px; HEIGHT: 334px" height=356 alt="" src="http://i15.tinypic.com/61ogvx2.jpg" width=489 border=0> <P></P> <P> </P> <P>هاوكر هاریكن<BR><BR>هواپیمای هاریكن در یك كلام یك عضله به تمام معنا و قوی اما بسیار بی ثبات بود...از ویژگی های خوب آن این بود كه بال و بدنه اش یك تكه بود...( هنگامی كه اولین هاریكن دزدیده شده را به پایگاه اس اس برمن آوردند وقتی شنیدم مهندسین هواپیمایی فوك ولف 2 ساعت تمام دنبال پیچ یا پین جدا سازی بال گشتند تا بالاخره فهمیدند بال با بدنه یك تكه است نزدیك بود از خنده سكته كنم !!! ) این مسئله تولید هواپیما را با مشكل سرعت تولید مواجه می كرد اما باعث می شد محكم تر باشد و تعمیر آن نیز ساده تر باشد... 8 تیربار ضعیف اما بسیار سریع آن همانند اسپیت فایر است و نمی دانم چرا این انگلیسی ها دوست دارند تیربار هواپیماشان ضعیف باشد. اما خوب باعث شده بود كه در فضای بال هایش هم تیر ذخیره كند هم گلوله! در پرواز هواپیمایی با مانور قابل قبول اما بسیار قوی بود...و قدرت را میشد از صدای موتور آن حس كرد. در حالتی كه موتورش كاملا آرام بدون گاز دادن من كار می كرد فقط كافی بود اهرم پروپ را بكشم پایین و تروتل را بدمم بالا تا در 1 ثانیه فریادی بكشد و من را در صندلی نه چندان راحت این هواپیما فرو ببرد. بزرگترین عیب آن این بود كه به دلیل سنگین تر بودن موتورش اگر بعد از فرود ترمز می كردی ملق میزد و باید صبر میكردی تا خودش روی باند سرعت كم كند. من خودم اینجوری یكی از چندین هاریكن دزدیده شده را داغون كردم و 2 روز دادگاه نظامی بودم كه به دلیل نداشتن شناخت روی هواپیمای بیگانه تبرئه شدم.<BR><BR>عكس :<BR><BR><IMG style="WIDTH: 520px; HEIGHT: 358px" height=317 alt="" src="http://i17.tinypic.com/4m2xbbn.jpg" width=476 border=0><BR><BR><BR><BR>ایلیوشین آی ال 10<BR><BR>من هرگز نتوانستم با آن پرواز كنم اما از سایر خلبانانی كه با آن پرواز كردند شنیدم كه در پرواز و مشخصات پروازی و قدرت و مانور هیچ تفاوتی با مسراشمیت ام ای 109 ای ندارد. اما تفاوت كلی مكانیكی آن نگذاشت كه فكر كنیم این یك كپی از مسراشمیت های ماست. خاطره خوشی هم از آن ندارم. در آسمان خاركف برای اولین بار با این هواپیما ملاقات كردم. موتور هواپیمای من از سرما ریپ میزد و كلن ضعیف تر كار می كرد اما هنگامی كه یك ایلیوشین 10 تیر زنان از كنارم گذشت نه تنها موتورش خوب كار می كرد بلكه از صدایش كه گویا جیغ می كشد می شد حدش زد چه قدرتی دارد. دوستانم گفته اند بزرگترین عیب آن این است كه وقتی باكش نصف می شود بی ثبات می شود چون به دلیل سیستم گرمایشی و موتور 14 سیلندرش جلویش سنگین می ماند اما باك های عقبی اش خالی و سبك می شد. در حین پرواز هم در هوای سرد روسیه همیشه ردی از دود سیاه از خود بر جا می گذاشت كه به آن سماور پرنده می گفتیم. <BR><BR>عكس :<BR><BR><IMG height=263 alt="" src="http://i19.tinypic.com/4vg1zip.jpg" width=500 border=0></P> <P> </P> <P>زیرو ( صفر ) ژاپنی<BR><BR><BR>طبق درخواست مدیران شركت فوك ولف ژاپنی ها 40 فروند هواپیمای صفر خود را با 40 تا از اف و 190 های ما عوض كردند تا بیشتر بتوان با آن ها آشنا شد. تمام 40 اف و 190 ما به ژاپن رسید اما 40 فروند صفری كه برای ما فرستاده شده بود با غرق شدن یكی از كشتی ها 12 فروند آن به زیر آب رفت. صفر هواپیمایی بسیار تیز و به عبارتی بیش از حد تیز بود... به گونه ای كه با كشیدن دسته به عقب تا ته هواپیما بیش از حدی كه با كمك بال بتواند روی هوا بماند تغییر زاویه دماغه میداد و باعث استال می شد اما خوبی اش این بود كه می شد با حداكثر توان یك جنگنده مانور داد. تیربار ها و توپ آن بسیار قدرت مند بود اما گهگاهی گیر می كرد كه با فشار دادن یك دكمه و بیرون انداختن فشنگ گیر كرده دوباره فعال می شد. به جرات بگم از تمام هواپیماهای ما یك سر و گردن بالاتر بود اما تا دلتان بخواهد ساختاری ضعیف داشت... بدنه ای چوبی كه با یك ورق فولاد نازك پوشیده می شد و روی آن را به چوپ پرچ می كردند. باعث تولید ارزان و انبوه می شد اما زودتر در برابر تیربار ها از هم میپاشید. داخل آن بسیار راحت بود و صندلی آن كمی بیش از حد زاویه داشت و می شد داخل آن چرت زد !!! در كل عالی بود و بعد از نقاشی و تغییر رنگ به عنوان اسكادران 23 ما برای دفاع از حریم هوایی برمن و شمال آلمان به مسراشمیت ها پیوستند<BR>( نكته مترجم : هواپیماهای صفر ژاپنی ستون اصلی حمله معروف ژاپن به لنگرگاه پیرل بودند كه طلفات جانی و مالی شدیدی را بر آمریكا وارد كرد و علنا نیروی دریایی آمریكا را در سنگاپور فلج كرد.)<BR><BR></P> <P><BR><BR><BR>بی 5 ان 1 ( كیت )<BR><BR>این هواپیمای اژدر افكن ژاپنی را دقیقا نمیدانم چگونه به دستمان رسید اما از برلین 5 فروند را برای تحقیق به مركز فوك ولف فرستادند. هواپیمای كیت اصلا به عنوان یك شكاری هوا به هوا نمی توانست خوب عمل كند. قدرت پایینی داشت و خوب مانور نمی داد اما تیربارچی دوم آن كه پشت به خلبان رو به عقب تیر بار به دست می گرفت میتوانست برای آن هایی كه به تعقیب كیت می پرداختند یك كابوس باشد. در آلمان آن ها را به بمب مجهز كردند و چندین بار در بمباران جنوب انگلیس ایفای نقش كرد. در حالی كه خود از پس دفاع در برابر شكاری های دشمن بر می آمد. اما اخبار ها از ژاپن حاكی از آن است كه این هواپیما در دسته های 50 تایی هر كدام با حمل 1 اژدر به دسته ناوهای متفقین هجوم می برند و تقریبا در هر حمله چندین ناو را غرق می كنند و تا زمانی كه با شكاری ها روبرو نشده اند تقریبا بدون تلفات باز می گردند. از خصوصیات ویژه آن توانایی پرواز آن برای 8 ساعت تمام با یك باك پر بود.<BR><BR><BR><BR><BR><BR><BR>مسكویتو<BR><BR>این هواپیما به دلیل Das flug قدرت مانور پایینش و تیربار های بسیار قدرت مندش تنها برای شكار بمب افكن ها فرستاده می شد و البته برای پشتیبانی نیروهای پیاده و زرهی زیرا به دلیل 2 موتور قدرت مندش در مسافت كوتاهی بر میخاست و می توانست تعدادی بمب نیز حمل كند كه بسته به مسافت و اینكه چقدر باك آ، را بنزین می كردند از 3 تا 8 عدد متغیر بود. عیب بزرگ آن این بود كه در صورت از كار افتادن یك موتور شدیدا غیر قابل كنترل می شد اما مثلا پی 38 آمریكایی با 1 موتور هم به راحتی هدایت پذیر بود.<BR><BR><BR><BR><BR><BR>پی 38 لایتنینگ<BR><BR>قبل از یه دست آوردن این هواپیما بزرگ ترین نقطه ضعف آن دهان به دهان در میان ما نقل شد. كافی بود به بین 2 دم این هواپیما شلیك می كردی تا علنا قابلیت كنترل آن 100% از دست خلبان آن خارج شود... در پرواز با آن چند چیز خوب و بد وجود داشت...<BR>1- داخل كابیت راحت نبود و صدای موتور به طرز وحشتناكی به داخل سرایت می كرد كه گفت و شنود بی سیمی را دچار مشكل می كرد.<BR>2- در چرخش یا رل سریع بود اما در بریك كردن ( مانور شدید به چپ یا راست ) آن طور كه باید سریع نبود.<BR>3- اولین بار كه در آن به سمت یك هدف ساختگی روی زمین شیرجه رفتم تا آن را تیرباران كنم كم مانده بود سقوط كنم... چرا ؟ چون به محض شلیك طوری صدای شلیك وارد كابین شد و گوش من را آزار داد كه نا خودآگاه برای مدتی كنترل از دستم خارج شد و قید شلیك با آن را زدم.<BR>4- با از كار انداختن یك موتور به خوبی با موتور دیگر پرواز می كرد اما ضعیف تر.<BR><BR><BR><BR></P> Wed, 18 Jul 2007 02:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=36 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-36.aspx http://iranmilitary.blogfa.com/post-35.aspx &nbsp; <P></P> <P><IMG style="WIDTH: 540px; HEIGHT: 182px" height=223 alt=m06 hspace=0 src="http://i10.tinypic.com/62t0w36.jpg" width=597 align=baseline border=0></P> <P>کالیبر : 12 و 7 دهم میلیمتر در 108 میلی متر ( مدل هایی با 12 و 7 دهم در 99 م م هم هست )<BR>عمل : نیمه اتوماتیک با فشار گاز باروت<BR>طول لوله : ؟؟؟<BR>وزن : در حدود 12 کیلوگرم بدون دوربین و خالی<BR>طول : 1250 م م ام99 و 1360 م م ام صفر شش.<BR>سامانه تغذیه سلاح : خشاب جدا شونده 5 تیری<BR><BR>این اسلحه ابتدا با نام ام99 در نشریات چینی معرفی شد اما بعدها مدل دیگرش با نام ام صفر شش هم معرفی شد که چندان تفاوتی با ام99 ندارد. به نقل از شرکت سازنده مدل ام صفر شش با لوله بلندتر به عنوان استفاده داخلی و مدل ضعیفتر و کوتاهتر ام99 بی 2 با کالیبر 12 و 7 دهم در 99 میلیمتر برای صادرات ساخته شده است.<BR><BR>این اسلحه در نقش ضد خودرو و ضد تسلیحات و ضد تک تیر انداز و آور رنج اسنایپینگ یا شلیک از ماورای برد بر ضد نفر ظاهر می شود و به جز مدل ام صفر شش دو مدل دیگر یعنی ام99 بی 1 و بی 2 که تنها کالیبرشان در طول پوکه تفاوت دارد برای صادرات هستند. هیچ اطلاعاتی از دقت این سلاح در دست نیست ولی میشود حدس زد با مهمات چینی این سلاح دقتی بالق بر 2 MOA داشته باشد. (یعنی كمتر از 200 میلیمتر در 600 متر) و این می تواند به نوعی افتضاح باشد. اما یقینا برای این مشكل هم چاره ای اندیشیده اند. مخصوصا این كه در نقش ضد تسلیحات و ضد خودرو این دقت كافی است.<BR><BR>ظاهر كلی سلاح بولپاپ است و اطلاعات زیادی از كاركرد داخلی آن در دسترس نیست اما معلوم است كه با فشار گاز باروت عمل می كند و مجهز به قفل گلنگدن پنجه ای است و از خشاب 5 تیری استفاده می كند كه در این سلاح ها مرسوم است. پوكه از سمت راست به بیرون پرتاب می شود و همچنین این اسلحه مجهز به 2 پایه و قنداق قابل تنظیم با استراحت گاه گونه قابل تنظیم است تا حد اكثر راحتی را برای تیر انداز فراهم آورد. در سمت چپ محل اتصال خشاب از ریل های پیكاتینی استفاده شده كه اجازه می دهد انواع زیادی از دوربین ها و تجهیزات روی اسلحه نصب شوند. دوربین های استوك آن هم یك دوربین 10 X معمولی یا یك دوربین 4 X دید در شب می باشد... <BR><BR>این سلاح اولین تجربه چینی ها در ساخت اسلحه دوربین دار كالیبر 12 و 7 دهم م م میباشد كه به نسبت مدل ایرانی كه آن هم اولین تجربه ایران است یك سر و گردن پایین تر است. زیرا مدل ایرانی با نام ساده 12 و 7 به دلیل گلنگدن دستی هم قویتر و هم دقیق تر است.</P> <P>&nbsp;</P> <P><FONT color=#ff0000 size=5>استفاده از این مطلب به هر نحو تنها با ذكر نام نویسنده </FONT></P> <P><FONT color=#ff0000 size=5>و سایت دانشجو و وبلاگ ایران نظامی&nbsp;مجاز است</FONT></P> Wed, 11 Jul 2007 02:32:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=35 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-35.aspx http://iranmilitary.blogfa.com/post-33.aspx <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><STRONG><FONT size=5><FONT color=#ff0000><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA">موشک ضد زره اریکس </SPAN><SPAN lang=FA style="mso-bidi-language: FA">:</SPAN></FONT></FONT></STRONG></FONT></P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><STRONG><FONT size=5><FONT color=#ff0000><SPAN lang=FA style="mso-bidi-language: FA"> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"> <HR> <P></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><IMG height=303 alt="" hspace=0 src="http://i13.tinypic.com/34t6fb5.jpg" width=527 align=baseline border=0></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"> <HR> <P></P><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></SPAN></FONT></FONT></STRONG></FONT> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><SPAN lang=FA style="mso-bidi-language: FA"><o:p><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" size=3>&nbsp;</FONT></o:p></SPAN></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">اریکس یک سیستم موشکی سنگین کوتاه برد است که برای واحد های پیاده نظام و نیروهای ویژه طراحی و ساخته شده است. این سیستم ضد زره برای استفاده در موقعیت های خاص و فضاهای محدود مانند جنگ های شهری بسیار مناسب و موثر است.<o:p></o:p></FONT></FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">اریکس توسط کنسرسیومی مرکب از</FONT> </SPAN><SPAN dir=ltr style="mso-bidi-language: FA; mso-bidi-font-family: 'B Homa'">MBDA</SPAN><SPAN dir=rtl></SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><SPAN dir=rtl></SPAN> <FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">فرانسه و صنایع هوافضای کانادا تولید می گردد. در سال 1989 فرانسه و کانادا تفاهم نامه ای را برای تولید اریکس با سرمایه گذاری مشترک امضا نمودند و در سال 1994 بعد از سال ها تحقیق و آزمایش اریکس وارد خدمت ارتش های فرانسه و کانادا گردید و تا این لحظه ارتش های نروژ , برزیل و مالزی نیز از این سیستم بهره برده اند.<o:p></o:p></FONT></SPAN></FONT></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">همچنین بسیاری از کشورهای حوزه خلیج فارس منجمله بحرین , کویت , قطر , عربستان و امارات متحده نیز در زمره مشتریان علاقه مند به این سیستم ضد زره قرار دارند. ترکیه در سال 1999 قراردادی با فرانسه امضا کرد که طی آن امتیاز تولید 10000 موشک اریکس را در 10 سال به دست آورد اما در سال 2004 وزیر دفاع ترکیه خبر از لغو این پروژه داد.</FONT></FONT></SPAN></P><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"> <HR> <P></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><IMG alt="" hspace=0 src="http://i13.tinypic.com/40kh3zo.jpg" align=baseline border=0></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"> <HR> <P></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">&nbsp;</P><o:p></o:p></FONT></FONT></SPAN> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">اریکس می تواند بر ضد اهداف زرهی متحرک و ثابت مورد استفاده قرار گیرد , کمترین برد عملیاتی آن 50 متر و بیشترین برد آن 600 متر می باشد. ( نقل قول : در تحقیقاتی که در اینترنت کردم نوشته شده بود این موشک تا 800 متر هم بر ضد اهداف زرهی موثر عمل می کند با این تفاوت که بعد از 600 متر دیگر قابلیت تصحیح مسیر حرکت موشک وجود ندارد. ) اریکس می تواند بر ضد انواع زره های کلاسیک , تقویت شده<SPAN style="mso-spacerun: yes">&nbsp; </SPAN>و انعکاسی استفاده گردد. علاوه بر اهداف زرهی , ساختار اریکس به گونه ای است که می تواند بر ضد خاکریز ها , سنگر ها و استحکامات بتونی هم موثر عمل کند. در آز مایشات انجام شده توسط</FONT> </SPAN><SPAN dir=ltr style="mso-bidi-language: FA; mso-bidi-font-family: 'B Homa'">MBDA</SPAN><SPAN dir=rtl></SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><SPAN dir=rtl></SPAN> , <FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">از 1000 موشک شلیک شده 950 موشک اهداف خود را از بین بردند و در واقع 95 % شلیک ها موفقیت آمیز بود .<o:p></o:p></FONT></SPAN></FONT></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">سیستم اریکس از 3 قسمت تشکیل شده است : موشک , لوله و واحد آتش<o:p></o:p></FONT></FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">اریکس را می توان به صورت نشسته یا دراز کش از روی شانه شلیک نمود و همچنین می توان از 3 پایه استفاده کرد. موشک اریکس از نوع هدایت شونده با سیم است و از یک سیستم هداین نوری نیمه خودکار بهری می برد. در انتهای موشک یک منبع تولید کننده امواج مادون قرمز قرار دارد و سیستم هدف گیر اریکس می تواند به کمک این امواج مسیر موشک را تشخیص داده و در صورت لزوم مسیر موشک را تصحیح کند.</FONT></FONT></SPAN></P><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"> <HR> <P></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><IMG alt="" hspace=0 src="http://i14.tinypic.com/2rx6s0m.jpg" align=baseline border=0></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"> <HR> <P></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">&nbsp;</P><o:p></o:p></FONT></FONT></SPAN> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">سیستم پیشرانه اریکس از نوع کنترل برداری است و این قابلیت را دارد که در سرعت پایین موثر عمل نماید و اجازه می دهد که پرتاب موشک با کمترین نیروی ممکن انجام شود. با توجه به ایت قابلیت موتور , اریکس از سیستم پرتاب آرام بهره برده و در فضاهای محدود و بسته می توان از آن به راحتی و با ایمنی بالا استفاده کرد. لازم به ذکر است که موتور موشک توسط شرکت معروف فرانسوی روکسل تولید شده است.<o:p></o:p></FONT></FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">موشک در کمتر از 5 ثانیه آماده شلیک می گردد , بعد از شلیک موشک , تنها وظیفه تیر انداز ثابت نگه داشتن سیستم هدف گیر بر روی هدف تا اصابت موشک می باشد. در زمان شلیک موشک سرعتی معادل 18 متر بر ثانیه می گیرد و در زمان رسیدن به مرز 600 متر سرعتش از 245 متر بر ثانیه نیز می گزرد. در زمان 2 دقیقه می توان 5 موشک اریکس را آماده نمود و به سمت هدف شلیک کرد. کلاهک جنگی 137 میلی متری موشک مجهز به سیستم انفجاری دوگانه انفجار قوی بوده و قادر به نفوذ به خودروهای زرهی مجهز به زره برگشتی تا 900 میلی متر است. سربازان برای یادگیری کار با این موشک از 2 شبیه ساز استفاده می کنند که مقدماتی و پیشرفته هستند. اولی توسط شرکت سیمتران کانادا و شبیه ساز پیشرفته توسط شرکت معروف لاکهید مارتین تولید شده و به</FONT> </SPAN><SPAN dir=ltr style="mso-bidi-language: FA; mso-bidi-font-family: 'B Homa'">EPGS</SPAN><SPAN dir=rtl></SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"><SPAN dir=rtl></SPAN> <FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">مشهور است.</FONT></SPAN></FONT></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><FONT size=3><FONT face=Tahoma><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA"></SPAN></FONT></FONT>&nbsp;</P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><FONT face=Tahoma color=#0000ff size=4><SPAN lang=FA style="FONT-FAMILY: 'B Homa'; mso-bidi-language: FA">منبع : مجله جنگ افزار</SPAN></FONT><SPAN lang=FA style="mso-bidi-language: FA"><o:p></o:p></SPAN></P> Fri, 30 Mar 2007 00:17:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=33 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-33.aspx http://iranmilitary.blogfa.com/post-32.aspx پس از لغو پروژه ی G11((هکلرکوخ)) در پایان جنگ سرد سه گزینه بعنوان سلاح سازمانی ارتش آلمان مطرح شد.اول در ادامه دادن به استفاده از سلاح قدیمی G3 دوم استفاده از هزاران قبضه کلاشینکف AK-47 موجود در انبارها باقیمانده از ارتش آلمان شرقی(بعد از اتحاد دو آلمان) و در نهایت طراحی و ساخت یک سلاح مدرن و جدید که گزینه اخیر پس از بحث و تبادل نظرهای بسیار مورد قبول واقع شده و کمپانی معظم((هکلرکوخ))مسئول ساخت این سلاح گردید.<BR>قابل ذکر است که تفنگ تفنگ تهاجمی سلاح اصلی سرباز پیاده نظام است.علی رغم پیچدگی فوق العاده میدان های نبرد الکترونیکی امروز هنوز پیروزی در جنگ با طرفی است که سربازان تفنگ بدست خود را جهت اشغال کردن و گرفتن زمین به جلو می فرستد.<BR>برای انجام چنین عملی سربازان پیاده نظام به سلاحی نیاز دارند که قابل اعتماد بوده وزن کمی داشته حساس به نوع مهمات مورد استفاده نبوده شرایط سخت محیطی را بخوبی تحمل کرده به سادگی قابل تعمیر نگهداری و سرویس کردن و از دقت و برد قابل قبولی برخوردار بوده و در نهایت کار کردن با آن(فاکتورهای ارگونومی لوازم جانبی مونتاژ و سایت هدفگیری) آسان و بدون مشکل باشد.این چنین مشخصاتی پیش فرض فلسفه ساخت تفنگ تهاجمی سازمانی ارتش آلمان G36(GEWEHR 36 را تشکیل می دهند.<BR>G36 در سال 1990 از پروژه HK-50 ارتش آلمان(BUNDESWEHR) بوجود آمد که شامل یک سری سلاح در کلاس های متفاوت با مشخصات یکسان بوده.G36 پیش از اینکه یک طرح انقلابی باشد در نتیجه تکامل طرح های دیگر بوجود آمده است و با وجود اینکه حداکثر تکلولوژی روز در آن مورد استفاده قرار گرفته در واقع تکلولژی فوق العاده ای در آن به چشم نمی خورد.<BR>ناگفته نماند هسته مرکزی G36 با اندکی تغییرات در ایالات متحده تبدیل به دو سلاح XM-8 و مدول انرژی جنبشی XM-29 شده است که این نشان از بی عیب و نقص بودن طرح G36 دارد. <P></P> <P> <HR> <P></P> <P><IMG alt="" hspace=0 src="http://i14.tinypic.com/2i766fp.jpg" align=baseline border=0></P> <P> <HR> <P></P> <P>مشخصات فنی G36[/b]<BR>گلنگدن و مکانیزم گاز G36 بسیار شبیه به AR-18 بوده که البته نسبت به آن مورد بهینه سازی و اصلاح قرار گرفته است.در نتیجه ی این پیشرفت نسبی در یک تست بعد از شلیک هزار تیر در بررسی هایی که به عمل آمد هنوز هم مکانیزم کاملا تمیز بود.تمیز کردن اسلحه نیز به سادگی با یک پرس نرم و حلال رقیق و سپس با روغن کاری انجام می گیرد.<BR>G36 سلاحی با مکانیزم گازی است که قفل گلنگدن آن چرخشی از نوع استونر(یوجین استونر طراح M16) است.این مکانیزم یک سنت شکنی از طرف((هکلرکوخ))محسوب می شود که تاکنون در سلاح های بزرگ حود از سیستم قفل تاخیری مکشی استفاده می کرده است.<BR>تمام سیستم های متحرک سلاح اعم از گلنگدن و حامل گلنگدن فنرها و قطعات رابط کوچک از پلیمرهای تقویت شده با فیبرکربن ساخته شده اند که این موجب کاهش وزن و سادگی در نگهداری همچنین افزایش قابلیت اطمینان شده است.<BR>G36K مدل کارابین این سلاح بوده که تنها تفاوت آن با مدل اصلی در لوله و محافظ دست کوتاه شده آن است.همچنین MG36 مدلی به عنوان تیربار مورد استفاده قرار می گیردد دارای لوله قوی تر و دو پایه و همچنین خشاب کاسه ای با ظرفیت 100 تیر است.G36C نیز به گونه ای طراحی شده با لوله ی کوتاه تر برای استفاده یگان نیروهای مخصوص است که به تعبیری حتی از آن به عنوان یک SMG با کالیبر بزرگ نیز می توان نام برد.<BR>G36 پایه از یک خشاب 30 تیر با جنس شفاف تغذیه می شود که در کنار دارای گیره هایی برای متصل کردن دو یا سه خشاب جهت سرعت عمل در تعویض آن است.ناگفته نماند این سلاح به صورت مدولی ساخته شده است و با ابزار ساده ای می توان حتی در مناطق درگیری آنرا تبدیل به گونه ی دیگری از G36 کرد.<BR>در اهرم انتخاب آتش سلاح حالت های ضامن تک تیر شلیک دو تیر یا سه تیره و مسلسل تعبیه شده است و حالت فقط تک تیر برای کاربران غیر نظامی و پلیس در حال ساخت است.<BR>G36 ارتش آلمان مجهز به دوربین چشمی با بزرگنمایی 5/3 برابر بوده که به صورت استاندارد دارای یک سایت نشانه گذاری نقطه قرمز تابشی نیز است.سایت چشمی از 200 تا 800 متر علامتگذاری شده و از قسمت بغل دارای بخشی است که در نشانه گیری اهدافی با سرعت 15 کیلومتر بر ساعت در مسافت 200 متری از هر دو طرف چپ و راست پیشگامی ایجاد می کند.</P> <P> <HR> <P></P> <P><IMG alt="" hspace=0 src="http://i10.tinypic.com/30kt4w1.jpg" align=baseline border=0></P> <P> <HR> <P></P> <P>نقطه تداخل خطوط عمودی و افقی نیز روی سایت نشانه گذاری در هدف گیری از مسافت 0 تا 200 متری به کار می روند.البته ناگفته نماند که بیشتر درگیری ها در جنگ های کنونی در مناطق شهری در فواصل 15 تا 200 متری انجام می گیرند.<BR>یکی از مشکلاتی که در G36K وجود دارد ماشه ی سنگین آن بوده که حتی در صورت سقوط سلاح از ارتفاع 2 متری نیز عمل نکرده و شلیک نمی کند.همچنان که گفته شد با توجه به ماهیت جنگ های مدرن شهری این سلاح بعنوان یک تفنگ تهاجمی دقیق برای ساقط کردن اهداف در فواصل بیش از 500 متر طراحی نشده است البته در صورت استفاده از دوپایه و بند حتی در فواصل بیش از 500 متر نیز می توان شلیک های دقیقی انجام داد.<BR>بزرگترین مشکلی که حداقل در گونه های اولیه G36 مشاهده شد گرم کردن محافظ دست زیر لوله در تیراندازی ادامه دار و مسلسل بود که مهندسان((هکلرکوخ)) با طراحی یک شیلد عایق این مشکل را نیز برطرف کردند.<BR>قابل ذکر است این سلاح از فشنگ های استاندارد ناتوی کالیبر 45*5.5 میلیمتری استفاده کرده و سرعت علمی تیراندازی آن 750 تیر در دقیقه است.طول این سلاح 998 میلیمتر است و در حالت قنداق تاشد به بغل 758 میلیمتر است.<BR>در دو مدل دیگر یعنی مدل کارابین G36K این اعداد به 860 و 615 و در مدل مخصوص نیروهای ویژه G36C این اعداد به 720 و 500 کاهش می یابد.جالب توجه است که سرنیزه این سلاح بر گرفته از کلاشینکف AK-47 وده که احتمالا به دلیل استفاده از استوک های موجود در انبار تسلیحات ارتش آلمان است.<BR>این سلاح در گونه پایه فقط 3/3 کیلوگرم وزن دارد و از هر نظر یک سلاح ایده آل برای سربازان پیاده نظام محسوب می شود.</P> <P>نویسنده : داوود</P> <P>&nbsp;<A href="http://www.daneshju.ir/" target=_blank>سایت دانشجو</A></P> Fri, 16 Mar 2007 19:27:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=iranmilitary&postid=32 iranmilitary http://iranmilitary.blogfa.com/post-32.aspx